Wij draaien de leerstraf niet af als een curriculum. De opdracht ligt vast, de vorm niet. We werken met motiverende gespreksvoering, en we zetten sport en gaming in als middel — niet als beloning. In beweging en in een spel komt gedrag naar boven dat aan tafel netjes verborgen blijft: hoe iemand omgaat met verliezen, met een scheidsrechter, met een teamgenoot die faalt.
De leerstraf loopt af, het gedrag niet. Daarom eindigen wij niet op de laatste bijeenkomst. We spreken met de jongere en het gezin af wat er daarna nodig is, en we dragen dat warm over aan wie het overneemt — of we blijven zelf betrokken als er niemand is. Een afgeronde leerstraf zonder vervolg is precies het moment waarop het patroon zich herhaalt.
Met de Raad voor de Kinderbescherming, reclassering en gemeenten werken we als partner. Wij leveren aan wat er geleverd moet worden: aanwezigheid, voortgang en een eerlijk oordeel over hoe het ging. Geen mooie rapportage als het niet mooi was — daar heeft niemand iets aan, de jongere het minst.